Ayka (Cateau), voorjager Franc de Kieviet

 

…een jachthond

CPS_0581

Ongeveer zes jaar geleden haalde ik mijn jachtakte, hierbij had ik natuurlijk ook een jachthond nodig. Ik wilde een hond die relatief kort onder het geweer bleef jagen voor het schot, maar vooral ook allround inzetbaar was, daarbij moest het ook nog eens goed bij het gezin passen. Onze keuze viel op de Heidewachtel. Marcel (mijn broer en tevens trainer) en ik gingen op nest bezoek. We vonden een pupje dat luisterde naar de naam Cadeau, omdat dat ze een nakomertje was. Ze werd mij gegund en op dat moment ging ze luisteren naar de naam Cateau (kato).

Ik had geen wedstrijd ambities, maar vond dat ik tenminste een SJP B diploma moest behalen, om met mijn hond het veld in te kunnen gaan. Al snel bleek Cateau een snelle leerling te zijn. Ondanks haar heidewachtelstreken en mijn onervarenheid, haalde ze een jaar later al een B diploma. Ook bleek haar interesse voor het vinden van fazanten erg aanwezig. Ik waagde mij op een jeugdveldwedstrijd, waar ik gelijk mijn eerste kwalificatie G haalde. Het hondje gaf mij energie om verder te gaan. Ik leerde haar schakelen tussen het vrije veldwerk en het werk na het schot. Zij leerde mij wie ik was en waar mijn verbeterpunten zouden moeten liggen, kortom incasseren. We hebben in een korte tijd veel doorgemaakt, HZP, nog meer veldwedstrijden en uiteindelijk SJP A diploma’s.

12088524_545570672264724_4623573697807923050_n

foto: Jeroen van Vliet

Vorig jaar werd Cateau loops tijdens de MAP’s. Carolien (mijn vrouw) en ik besloten daarom om onze nestplannen te vervroegen. Twaalf gezonde pups en een compleet andere Cateau waren hiervan het gevolg. Er was van training weinig sprake meer, maar ze liet op tijd zien dat ze het nog niet verleerd was. Ik schreef daarom toch 3 MAP’s in. Ondanks dat ze schijnzwanger was, haalden we twee diploma’s en kwamen we met relatief lage punten toch op de lijst. Na veel wikken en wegen, besloot ik niet alleen te kijken naar de laatste resultaten, maar naar de afgelopen jaren. Ik zie haar niveau weer stijgen en om die reden kreeg mijn Nimrod besluit een andere wending. Wij doen mee met de Nimrod van 2017.

Ik wil alle betrokkenen bedanken die, op welke manier dan ook een bijgedragen hebben geleverd aan het succes tot nu toe. Bovenal bedank ik uit de grond van mijn hart, mijn gezin, van wie ik al die jaren de ruimte heb gekregen om, buiten het jagen, ook tijd in mijn hond te kunnen steken. Jullie zijn toppers!

Het is mij een eer Cateau voor te mogen jagen op de veldwedstrijden, apporteer wedstrijden, in de praktijk en nu dan ook op de Nimrod.