Go Back Traditional Game (Raven), voorjager Roel Venema

 

Voor mij is de jacht in alle facetten een rode draad in mijn leven

 

Ik ben ruim 40 jaar getrouwd met Els en wij hebben 2 kinderen en 4 kleinkinderen.

In december 1980 kwam de eerste jachthond in ons leven, een Duitse Staande Korthaar, Tessa van de Niersvallei. Het jaar daarop ben ik met de jachttraining begonnen, daarna volgenden nog 3 kortharen. Vanaf 1985 ben ik de jacht verzeild geraakt.roel-1

Tot zo’n beetje eind 90’er jaren heb ik veel kilometers gemaakt in de bieten in o.a. Flevoland om de fazanten en patrijzen op de wieken te krijgen. Daarbij hoorde ook het apporteerwerk.

Na de kortharen volgden er 2 Chesapeake Bay Retrievers, die ook volop in de jacht en op wedstrijden werden ingezet. Ik ben op vele jachten in binnen- en buitenland actief. Op de vele wedstrijden zijn ook mooie resultaten behaald, zowel voor- als na het schot.

Met een Duitse Staande Korthaar en een Chesapeake Bay Retriever heb ik deelgenomen aan de Nimrod en met twee Duitse Staande Kortharen heb ik vijf maal aan de KNJV Apporteer Trofee (KAT) meegedaan.

Voor mij is de jacht vanaf 1985 tot heden in alle facetten een rode draad in mijn leven. Niet alleen het hondenwerk, maar het totaalplaatje: hondenwerk, buiten zijn, jachthoorn blazen, jachthondentraining geven, op de vele jachten nieuwe mensen ontmoeten, jachthondenwedstrijden keuren, het slachten en het bereiden van het wild en het in goed gezelschap nuttigen, het organiseren van proeven en wedstrijden en de laatste drift in de jachthut, etc. Het enige wat hieraan ontbrroel2eekt, is het overhalen van de trekker.

En dan midden 2012 wordt er gedacht wat voor een hond er nu moet komen. Ik wilde nog graag een keer een echte wedstrijdhond om mogelijk mee te presteren. Ik heb altijd gezegd: op mijn 70e neem ik een Labrador, dat is 8 jaar eerder geworden.

Een kleine zwarte teef is het geworden, we hebben haar Raven genoemd. Ik moest even omschakelen naar het zachte karakter van de Engelse Field Trial Labrador, maar gelukkig was ik er op tijd bij. Ik realiseerde mij natuurlijk wel dat de concurrentie in de labradorwereld heel groot zou zijn, een mooie uitdaging dus.

Ondanks alle goede raad van rustig aan en niet mee op jacht, is Raven met 8 maanden al volop mee op de fazanten en eenden in Nederland en België geweest. De hazen volgden een jaar later. De proeven liepen voorspoedig, met 2½ jaar gelijk 2 dikke A diploma’s en dit jaar 5 mooie MAP diploma’s.

Het doet mij goed dat Raven en ik de moordende concurrentie hebben weerstaan. De bekroning was het telefoontje van Betty: plaatsing op de Nimrod 2016.

Ik wens de organisatie, mijn mededeelnemers en het publiek een hele mooie Nimrod toe.