Salvador Dali of Upperclaws (Max), voorjager Bob de Graaff

 

Een mooi slank zwart teefje

 

Jarenlang trainde ik Mechelse Herders waar ik pakwerk mee deed. Toen onze laatste herder overleed, zaten wij net in de (vieze) luiers en slapeloze nachten. Door de komst van de kinderen sprak mijn vrouw een –weinig vrijblijvende- voorkeur uit voor een Labrador als gezinshond.

imageF3834BF8-A0FB-4C2F-8237-19F08A535C00

foto door “Pet Portrait”

Mopperend dat er nu een “wandelende kroket” als nieuw gezinslid aankwam, liep ik mijn dagelijkse rondje met Leo, oud-boswachter.  Hij lachte me uit en vertelde me dat er ook een werklijn was binnen de Labradors. Na een avondje achter Google vond ik vlakbij een nest bij Ton Uphof. Ik wist precies wat ik wilde; zo’n mooi slank zwart teefje! Opgelucht vertrok ik naar het nest en kwam thuis met een grote blonde reu, Max.

De afgelopen jaren hebben we veel wedstrijden gelopen.  In die periode hebben 8E74D4A0-58C4-49EC-8BB6-E5E3D369C42Bwe geleerd dat je er op alle fronten moet staan en dat er veel kan gebeuren waardoor het niet lukt. Ik waardeer het daarom extra dat ik dit jaar samen met Max op de Nimrod mag staan. Het is voor ons samen een mooie afsluiting van zijn wedstrijd carrière.

Max is een van de oudste honden die deelneemt en zal zeker niet de snelste hond zijn, maar hij is een rots in de branding. Hij heeft de afgelopen 10 MAP wedstrijden geen enkel apport gemist. Zou mooi zijn als hij dat nog een keer wil herhalen…

Afijn, we staan hier niet zonder uren training, feed-back en steun van Jaap Dansen,  Arie Verweij, Ton Uphof, Pascal Derksen, Pieter Vivijs, Ruud Onderwater, Jan Peter Spierenburg, Dick den Hartog, Dirk van ‘t Slot, Dick Polman, Christel Schattevoet en mijn doorgewinterde trainingsmaatjes Erik van den Hoed en Ingeborg van der Eijk.