Flo des Terres d’Argos, voorjager Daphne Horsch

 

Voorkeur voor veelzijdigheid

 

“Flo moet van jou altijd zo veel” zei een bekende veldwerkkeurmeester vijf jaar geleden met spijt in zijn stem nadat Flootje een paar dagen daarvoor een A diploma had gehaald en later die dag de najaarsveldwedstrijd zou winnen. En natuurlijk had hij gelijk, specialiseren had wellicht tot mooiere kwalificaties geleid.

foto: Gonzala Garcia

foto: Gonzala Garcia

Maar Flo en ik houden ook van afwisseling, van hoe een continentale staande hond moet zijn: jagen, steady voorstaan en vervolgens betrouwbaar apporteren. Dus je zou ook kunnen zeggen dat Flo vooral veel mag. Inmiddels heeft Flootje op de Nimrod na in elke finale gestaan. Eigenlijk dachten we die laatste maar aan ons voorbij te laten gaan. Flootje had in 2017 bij een ongeval een ernstige schouderpeesblessure opgelopen en was daar dankzij de deskundige behandelingen door Marianne Krediet van Dierfysio Eemnes weer helemaal van hersteld. Dus wilden we nog één laatste veldwerkseizoen op geschoten fazant doen, onze lievelingsdiscipline omdat daarin alles samenkomt wat we graag doen. Volgend jaar is Flo volgens de Franse regels te oud…

Maar het liep anders. Met Flootje en haar dochter Mijntje was ik op trainingsstage in Tsjechië geweest waar we twee keer per dag heerlijk het veld in konden om op veerwild te trainen. We waren klaar voor het najaar toen ik geblesseerd raakte en ernstige complicaties volgden.

Nadat ik uit het ziekenhuis was ontslagen werd al snel duidelijk dat veldwerk er dit najaar niet in zat en heb ik alle veldwedstrijden en vervolgens ook de meeste andere wedstrijden moeten annuleren. Maar aan twee MAP’s konden we wel deelnemen en Flo had beide dagen veel plezier in haar werk.

Zo komt het dat we het rijtje toch compleet gaan maken. Een leuke bijkomstigheid is dat Flootje de eerste Epagneul Picard is die aan de Nimrod mag deelnemen, net als eerder mijn Epagneul bleu de Picardie.

foto: Sanne van de Berg

foto: Sanne van de Berg

Om samen met Flootje dit niveau te kunnen bereiken ben ik heel veel mensen dank verschuldigd. Van mooie trainingen tot jachtdagen: heel erg bedankt voor alle uitnodigingen! Zonder iemand tekort te willen doen, wil ik hier een aantal mensen bij name noemen. Natuurlijk Eric Chivot, de fokker in Frankrijk, die hoewel ik geen jachtakte had, mij uiteindelijk toch een pupje gunde.

Willy Walbeek, mijn apporteertrainster, die erbij was om Flo uit te kiezen en ons tot op de dag van vandaag heeft begeleid in het werken na het schot. Zij was er niet alleen al die jaren voor ons, maar had ook oplossingen voor onderdelen die niet vanzelf gingen.

Jaap van Dam, bij wie ik het jagen voor en na het schot in de praktijk mocht leren. We hebben heel veel ritjes naar België en Frankrijk gemaakt om prachtige jachten op fazanten mee te maken. Ook Jaap is meegegaan naar Frankrijk om Flo uit te kiezen.

foto: Sanne van de Berg

foto: Sanne van de Berg

Flo en ik kregen de kans om bij John Feijen het zweetwerk te trainen. Hoewel Flo in het begin het liefst in galop met een hoge kop door het bos wilde gaan, hebben we het toch onder de knie gekregen. Verder mocht Flo de afgelopen jaren bij Jan de Bruyne trainen waardoor haar punten op kluchten steeds beter zijn geworden.

Tenslotte wil ik Dave van ’t Land† noemen. Hij was mijn veldwerktrainer, maar deed zoveel meer. Hij dacht mee over de reuen die ik voor de nestjes heb gebruikt. Hij testte de puppy’s van Flo op verschillende leeftijden. Hij schoot wild zoals ik het wilde trainen. Maar bovenal waren de wekelijkse veldwerktrainingen om nooit te vergeten. Flootje had het apporteren nooit zo leuk gevonden als ze niet ook zoveel voor het schot had mogen jagen.

Hoewel ik de 11e nog niet helemaal hersteld zal zijn, hopen we er een mooie dag van te maken.

Graag wil ik alle deelnemers veel succes wensen en de organisatie van deze Nimrodeditie bij voorbaat vast bedanken voor alle inspanningen om deze dag mogelijk te maken.

 

Flo des terres d’Argos & Daphne Horsch