Lillebrusen’Bjarki, voorjager Marty Vreugdenhil

 

Het moest een witte staande hond worden.

 

Ik ben Marty Vreugdenhil-Uil en woon met mijn Duitse Staande Langhaar, reu, KajE in een verbouwde hooiberg langs het prachtige Gein-Zuid in Abcoude op een bioboerderij met heel veel beesten.

_MG_0166 KAJE 1,8 MB

@sandravreugdenhil

Met de eerste hond was de jachttraining enorm bevallen met als resultaat deelname aan de Nimrod in 2011. Amber was een Griffon Korthals met herfstkleuren en dat was voor mij op afstand moeilijk te onderscheiden omdat ik met 1 oog problemen heb (in de oorlog werd, behalve ramen, niets afgeplakt).

Twee jaar gezocht en na een tip in Denemarken gevonden! Drie keer heen geweest en ook een dag doorgebracht met de vader van KajE in Duitsland. Ik wilde een teef (waarom eigenlijk?) maar het werd een reu, dus Gaia werd KajE.

Omdat ik net mijn Amber had moeten laten inslapen (vanwege een zeer zeldzame ernstige complicatie aan de hersenen door cholesteatoom) interesseerde het mij nog niet zoveel. Maar daar dacht de pup anders over want hij wilde mij wèl. Als het waar is dat je de hond krijgt die je op dat moment verdient, wat heb ik dan véél gekregen! Een super hond die altijd wil werken met 100% inzet!!

Ik heb 8 maanden de neus zo veel mogelijk aangeboden, zonder apporteren en 20.000 km gereden naar nieuwe plekjes. Alleen discipline en de hond vast-los aan tafel laten oefenen (met beloning).

Toen VJP en HZP in Duitsland gedaan. Na de Duitsland-proeven toch nog maar gauw ook nog een B-diploma halen. Drie keer opgegaan om twee B-proeven te halen. Met de eerste keer down-en-blijf vond ik bij terugkomst KajE op schoot bij de keurmeester: “wat een lieve hond, maar wel een dikke nul”. Toen maar even geoefend en de volgende twee B’s waren binnen. Vervolgens meteen door voor A en daar hadden wij ook 3 keer voor nodig: feestje!

Marty & Kaje

Wat hebben wij genoten van alle facetten van wedstrijden: apporteer veldwedstrijden, WT, OWT, MAP’s en echte jachtpartijen als we zo gelukkig waren om uitgenodigd te worden. De keren dat we in al die jaren zonder prijs of diploma zijn thuisgekomen, zijn op een hand te tellen.
Ik wil graag alle trainers die op mijn weg zijn gekomen bedanken dat ik van ze heb mogen leren. Ook Gitte, de fokster, dat ik KajE mocht kopen (ze komt ook kijken). En last but not least: Rudi Meijjer voor zijn altijd weer geweldige proeven! Deze ‘hangjongere’ (Rudi’s liefdevolle benaming voor allen die ietsje ouder zijn) geniet geweldig van zijn vakkennis en fantasie. Rudi bedankt!

Nimrod 2018 en weer in een kasteel; wij gaan genieten!

Tot dan, Marty & KajE